Editör Ağustos 2012

e-Posta Yazdır PDF


Mecnun'un sevdası, önde bulunan Leyla'ya kavuşmak, devenin sevdası ardına dönüp yavrusuna ulaşmak. Mecnun, bir an bile kendisinden geçti mi deve, hemencecik geri döner, geriye giderdi. Mecnun, tamamıyla aşkla, sevda ile dolu olduğundan kendisinden geçmemesine imkan yoktu. Kendisini gözetleyen akıldı.. Fakat aklını Leyla'nın sevdası kapmıştı!


Deveye gelince o, çevikti, fırsat gözleyip durmaktaydı... yularını gevşek hissetti mi anlardı ki Mecnun daldı gitti... Hemen geriye yüz tutar, yavrusunun bulunduğu tarafa doğru gitmeye başlardı. Mecnun, kendisine gelir, evvelce bulundukları yerden fersahlarca geriye gittiğini anlardı. Üç gün böyle yol aldılar.. Mecnun, adeta yıllarca tereddüt içinde kaldı. Nihayet dedi ki: A deve, ikimizde aşığız ama birbirimize aykırıyız.. Yoldaşlığa layık değiliz!


Senin sevgin de bana uygun değil, yuların da.. Senden ayrılmak gerek! Bu iki yoldaş da, birbirinin yolunu vurmada... Tenden aşağı inip ayrılmayan can, yol azıtır gider! Senin canın da arşın ayrılığıyla yoksulluğa düşmüş... Teninse diken aşkıyla deveye dönmüş! Can, yücelere kanatlar açmada... Ten, tırnaklarıyla yere sarılmada!


Ey vatan aşkıyla ölmüş deve,sen benimle oldukça canım, Leyla'dan uzak kaldı gitti! Adeta Musa kavminin yıllarca çölde kalışı gibi ben de seninle bu hallere düştüm... Ömrüm geldi geçti! Bu yol, vuslata erişmek için iki adımdan ibaret... Halbuki ben, senin hilenle tam altmış yıldır, bu iki aydınlık yolda kalakaldım! Yol yakın..fakat ben pek geç kaldım. Bu binicilikten adamakıllı usandım artık!


Bu sözleri söyleyip kendisini deveden fırlattı attı, niceye bir dertten yanıp yakılacağım, yandım artık, dedi! Ona o geniş ova daracık bir hale geldi... Kendisini bir taşlığa atıverdi! Hem de öyle bir attı ki o yiğidin bedeni ezildi... Kendisini yere öyle bir fırlattı ki kazara ayağı da kırıldı! Ayağını bağladı, top olurum da dedi, onun çevganının önüne düşer, yuvarlanarak giderim! İşte güzel sözlü hakim, tenden inmeyen atlıya bu yüzden lanet etmiştir.


Tanrı aşkı,  hiç Leyla'nın aşkından az değersiz olurmu? Ona top olmak elbette daha doğru, daha yerinde! Top ol da doğruluk yanına at, aşk çevganiyle yuvarlanarak git! Bu çeşit gidiş, gidişlerden apayrıdır... Bu gidiş, cinlerin çalışmasıyla da olmaz, insanların çalışmasıyla da! Bu çekilip gitme, alelade çekilip gitme değildir... Bunu Ahmed'in lütfu meydana getirdi vesselam!