Mucizelerle Dolu Mucize

e-Posta Yazdır PDF

Bismillahirrahmanirrahim Elhamdülillah vessalatu vesselamu ala Resûlullahi ve ba’d.


Kardeşler,

Peygamberimiz efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin en büyük mucizesi Kuran’ı Kerimdir bildiğiniz gibi. Kur’an’ı Kerim’in nasıl mucize olduğu hepimizin şöyle veya böyle malumatı dahilindedir. Dolayısıyla ona girmiyorum. Bütün peygamberlerin dönemlerinde ki insanların iman etmesini temin etmek, inanmalarını sağlamak için belli mucizeleri olmuştur. Musa aleyhisselamın asa mucizesi olmuştur. İsa aleyhisselam ölmüş yüz sene iki yüz sene mezarda kalmış insanların diriltmesi mucizesini göstermiştir. Kalk ey bu mezarda yatan ölü demiş ve o mezarda ki insan kalkmıştıwr. Torunları filan onu tanımışlardır.


Her peygamberin kendine mahsus mucizeleri vardır. Sevgili peygamber aleyhisselam efendimizin Kur’an’ı Kerim’den sonra ki Kur’an’ın eşi benzeri yok. Kur’an’ı Kerim’den sonraki en büyük mucizelerinden birisi kardeşler, Miraç mucizesidir, İsra mucizesidir. Her yıl recep ayının yirmi yedinci gecesi Miraç kandili adı altında heba edilir. Biz peygamber aleyhisselam efendimizin mirasını hatırasını ve talimatlarını bir tören mantığıyla değil, hayatımıza yansıtma mantığıyla görmek istediğimiz için bu İsra ve Miraç mucizesini yılın bir gecesinde değil, hayatımızın her saniyesinde hissediyor olmamız lazım. Bu nedenle bugün İsra ve Miraç mucizesini konuşurken bazı gerçekler rahatsız da etse bizi, bunu düşünmemiz lazım kardeşler. Çünkü gitgide Hıristiyanlıkta olduğu gibi bizim dinimizde günlere haftalara sıkıştırılmaya başlandı. Zaten Müslümanlık demek bir ay ramazan da oruç tutmak demek. Ramazan da bir gece kadir gecesi yaşamak demek. O gece de mevlit dinlemek demek. Gördüğünüz gibi İslamiyet mevlit demek oldu. Mevlidi de güzel sesliden dinlemek uygun al sana bir şarkı, türküden din çıktı. İslamiyet böyle değil, hiçbir din böyle değil zaten buna din denmez. Din adına oyalanma denir.

Miraç ve İsra mucizesi kardeşler, her şeyden önce yirmi yedi Recep’te olduğuna dair kesin bir bilgimiz yoktur. Ashabı kiramdan böyle bir bilgi intikal etmemiştir. Tıpkı Kadir gecesinin yirmi yedi Ramazan’a sıkıştırıldığı gibi Miraç’ta İsra da yirmi yedi Receb’e sonraları oturtulmuştur. Bu oturtmanın da asıl nedeni Kudüs davasının gizlenmesidir. Hâlbuki Allah Kuran’ın ortasına İsra suresi diye bir sure oturttu. Ne zaman Kur’an’ı açsan ortasına gelince İsra’yı Kudüs’ü hatırlıyor olman lazımdı Kur’an’a iman ediyordun. Kuran’ı elinden bırakmayan mümin Kudüs’ü gözünden düşüremez. Ama yirmi yedi Recebe sıkıştırdın mı her yirmi yedi Recep’te yirmi yedisi oldu mu ayın bir mevlit okursun onu da televizyondan dinlersin üstelik ona da camiye cemaate gitmek yok. Alsana ihya edilmiş Miraç kandili. Bizim dinimizde kandil diye bir şey yok. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem efendimizin peşinden gitmek var. Onun davasına sahip çıkmak var. Sünnetini yaşamak var. Ne oldu şimdi? Şu kandil bu kandil derken güne geceye sıkıştırdığımız bir dinle karşılaştık. Elhamdülillah bu gelenekçi mantıkta değiliz biz. Biz Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellemin etrafında etten kemikten beyinden surlar Kuran Ashabı kiramın yolundan gitmeyi istiyoruz. Allah buna hepimizi muvaffak eylesin.


Şimdi kardeşler, evvela yirmi yedi Recep yüz ihtimalden bir ihtimaldir. Peygamber efendimizin Miraç gecesinin o olduğuna dair böyle bir akıntımız olmayacak bir. İkincisi kardeşler, Miraç kandili dediğimiz şey de iki büyük mucize vardır. Birincisi, peygamber efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem Mekke-i Mükerreme’den Burak isimli bir hayvanın sırtında Mescid-i Aksa’ya kadar götürüldü. Kuran’ı Kerim’de İsra suresinde anlatılan budur. Asıl mucize de budur. Asıl Kuran’la sabit olan ve asla inkâr edilmesi caiz olmayan büyük mucize İsra mucizesidir. İsra mucizesi nedir? Mekke’den bir iki saniye içerisinde Mescidi Aksa’ya gitmiş olmasıdır. Asıl mucize budur. سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِه budur. Bunu da Allah özellikle de gece saatlerinde yaptığını da söylüyor. Gündüz gözüyle de değil gece halinde olduğunu da söylüyor. En büyük mucize budur. Birinci bölüm budur. Buna İsra mucizesi deniyor. İkinci mucize de Mescid-i Aksa’dan efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin Sidret’ül Münteha’ya kadar yani sınırsızlığın sınırına kadar götürülmesinin adıdır. Buna da Miraç deniyor. Bu miraçla ilgili mevlİt dinlerken bile kulağımıza çalınan bir sürü ayrıntılar var. O ayrıntılara müsaadenizle ben girmeyeceğim. Ama biz bugün hâlâ Miraçın davasını güdenler Miraçın nedeni üzerinde kafa yoranlar olarak bizim düşünmemiz gereken boyutu var bunun kardeşler. Onu özellikle konuşmuş olacağız. Demek ki Miraç kandili diye bizim gelenekleştirdiğimiz şey de iki ana bölüm var. Bir İsra var Mekke’den Mescid-i Aksa’ya kadar gidiş, iki Mescid-i Aksa’dan Miraç’a çıkış var ki o âlem Allah’tan başkasının bilmediği büyük bir derya içine girip de geri dönmek mümkün olmayan muhteşem bir yolculuğu oldu efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin.


Kardeşler, Miraçı konuşmadan önce Miraçın ne olduğunun ayrıntılarına girmeden önce büyük bir gerçeği bilmemiz lazım. Miraç, Peygamber aleyhisselam efendimizin amcası Ebu Talip ve annemiz hanımı Hadice radıyallahu anha öldükten sonra gerçekleşmiş bir gezidir. Bu dönem Hadice annemizin vefat ettiği Ebu Talip’in vefat ettiği dönem efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin hayatında hüzün yılı olarak anılır. Efendimiz zaten müşriklerden çok yoğun bir baskı görüyordu, Ashabı Kiram baskı görüyorlardı. Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin kızları da dâhil Müslümanların epey bir bölümü Habeşistan’a hicret etmişlerdi. Mekke’de bir gariplik hüküm sürüyordu. Allah Teâlâ bu gariplik yıllarında yani ciddi baskıların olduğu hepimizin bildiği işte Bilal’lerin Habbab’ların o sıkıntılı yıllarında önce Yusuf suresini indirdi. Topluca Yusuf suresi indi. İşaretler gelmeye başladı. Çünkü Yusuf suresinde Allah Teâlâ sizin içinde bunda ibret var diyor.

لاُوْلِي الاَلْبَابِ عبرة قصصهم في كان لقد

‘Aklı olanlar için Yusuf’ta ibretler var’ diyor Allah Teâlâ. Kuyu da başlayan hayatı saltanatla nasıl bitti? Bunu anlattı Allah Teâlâ. Ufak tefek Müslümanlar artık bu hüzün yılının sonucunun çok iyi olacağına dair işaretler hissettiler. Arkasından İsra ve Miraç mucizesi geldi, Mekke sokaklarının dar geldiği kendi evinde bile iki rekât namaz kılamayan peygamberini Allah Sidretü’l Münteha’ya çıkardı. O müşriklere okuduğu Kuran’dan cenneti anlatıyordu cehennemi anlatıyordu. Sahabilere cennetin ırmaklarını Kuran’dan dinleyip söylüyordu. Allah, cenneti cehennemi müminlerin kâfirlerin akıbetini bizzat ona göstererek gözleriyle gördüğü şeyleri geldi ümmetine anlatmaya başlattı. Dolayısıyla Miraç’ın ve İsra’nın ana hedefi Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem efendimizin teselli edilmesidir. Herhangi bir şekilde onun kalbinde asla tereddüt yoktu. Davasının sonunda galip olacağından zaten şüphe etmiyordu. Ama o on yıllık sıkıntıdan sonra Allah-u Teâlâ peygamberini bu muhteşem geziyle teselli etti.


Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem Miraç’tan döndüğünde yeniden peygamber olmuş gibi bir heyecanla geldi davasını devam ettirdi. Döndüğünde benim ümmetimin Miracıda namazdır buyurdu. Çünkü Miraç’ta ana işler bittikten sonra Allah-u Teâlâ ile baş başa kaldıktan sonra sallallahu aleyhi ve sellem Rabbimizi arşında gördü, baş başa kaldı. Dönerken sana namazı emrettim ey Muhammed dedi Allah-u Teâlâ. Dolayısıyla efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin İsra da ve Miraçta bulmuş olduğu o muhteşem teselli o büyük müjdeler o büyük hediyeler müminde namazda yansır.


Binaen aleyh üç yüz altmış beş gün beş defa Miraç yaşama imkânına sahibiz biz. Bu şuuru yakaladığımız zaman peygamber aleyhisselam efendimizin Miracıyla ilgili bir şeyler anlamış sayılırız. Öbür türlü filan seyahatle peygamber aleyhisselamın İsra’sının ve Miracının arasında anlatılabilir bir fark kalmaz. Zenginin malı fakirin ağzını yorduğu gibi Miracını İsra’sını anlatır durursun. Ümmetinden biri olarak sana niye yansımasın bu Miraç. Onun cenneti anlattığı şeyler sünneti senin oluyor da Miracından niye payın olmasın. Miracından da payımız var bizim. O nasıl Sidretü’l Münteha’ya kadar ulaştı. Arşın dibine kadar gitti. Orda o çektiği sıkıntılardan sonra teselli buldu. Onun ümmetinden birisi de ezan okunup camiye gittiğinde bütün sıkıntılarından teselli buluyor ve rahatlıyor olması lazım ki Miraç kıyamete kadar devam eden bir mucize olarak kalıversin.


Demek ki kardeşler, Miracın zamanlaması ve gerekçesi üzerinde bizim böyle bir anlayışımız var.


Kardeşler, biz iman ediyoruz ki yeryüzünde en mübarek toprak parçası Beytullah’ın bulunduğu Mekke’nin toprağıdır. Müslüman olmayanın girmeyeceği, dünya elbiseleriyle ihramsız girilemeyecek kadar mübarek yerdir Mekke. Mekke’de kılınan bir rekât namazı Allah yüz bin rekât kabul ediyor. Haremi şerifte otellerde değil ama. Haremi şerifte kılınan bir rekât namaz yüz bin rekâttır Allah katında. Ondan sonra yeryüzünün en mübarek yeri Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem efendimizin mübarek vücudunun bulunduğu Medine toprağıdır. Orada da Allah bin rekât kabul ediyor kılınan her bir rekâtı otel de değil Mescidi Nebi’de. Ondan sonra Mescidi Aksa toprağı gelir ki Mescidi Aksa’da da bir rekâtı yüz rekât kabul ediyor. Çok dikkat edelim kardeşler, şimdi Mescidi Haram’la Mescidi Aksa’nın arasında ki Allah katında ki değer ne kadar? Birinde bir rekât yüz bin, öbürün de yüz. Kaçta kaç yapmış oluyor? Binde bir yani Mescidi Aksa Mescidi Haram’ın binde biri kadar Allah katında. Ama yeryüzünün üçüncü mübarek toprağı o ayrı bir şey. Peygamber aleyhisselam efendimiz İsra ile şereflendiği Miraç ile şereflendiği gün hatimde bulunuyordu. Şu Kâbe’nin etrafında yarım ay gibi boş bulunan yerin içinde uyukluyordu. Cebrail aleyhisselam geldi, orada göğsünü yardı, iç organlarını zemzemle yıkadı, tekrar onu kapattı, o şekilde aldı Burak’ın üzerine koydu götürdü.


Arkadaşlar Sidretü’l Münteha’ya arşın eteklerine Allah ile buluşmaya gidilen yolculuk nerden başladı? Mescidi Aksa’dan başladı. Neredeydi peygamber? Ürdün’de, Suriye’de, Bulgaristan’da mıydı? Hayır, bin kat daha değerli olan Kâbe toprağının tam üstündeydi. Hicr’deydi. Oradan aldı götürdü Mescidi Aksa’ya oradan Miraç yolculuğu başladı. Bu yüz bin namaz sayılan yerden yüz namaz sayılan yere götürülüş süreci acaba Kâbe’nin veya Mescid-i Haram’ın Mescid-i Aksâ ile yer değiştirmesi miydi? Böyle muhteşem bir yolculuk, niye daha değerli bin kat daha değerli olan bir yerden başlamadı? Cevap: Çünkü miracın en önemli hatta isrânın da en önemli nedenlerinden birisi Peygamber aleyhisselam Efendimizin kendinden önceki yüz yirmi dört bin peygamberin tamamının başına geçip, Hâtemu’n-Nebiyyin, peygamberlerin sonuncusu, peygamberlerin sultanı, Allah’ın sözünün son temsilcisi olarak, görevinin bütün peygamberlerce teslim edilişinin törenidir isrâ töreni. İsrâ’daki en büyük sır. Allah, Muhammed aleyhisselamı bütün peygamberlerin önüne geçirmek istiyordu. Bunun için İmam Buharî’nin ve Müslim’in rivayet ettiği hadislerde Efendimiz aleyhisselam buyuruyor ki;


“Burak’ın üstünde Mescid-i Aksâ’ya gittiğim zaman Allah o güne kadar gönderdiği bütün peygamberleri bütün peygamberleri ruhlarıyla Mescid-i Aksâ’ya çağırdı. Yüz yirmi dört bin peygamberin önüne Cebrail beni geçirdi. Onlara iki rekât namaz kıldırdım. Ondan sonra hepsi beni selamladı.” Oradan Arş-ı Âlâ’ya çıktı. Çünkü isrâ’nın ve miracın en büyük hedefi, insanoğluna artık Muhammed’den sonra peygamber yok. Onun masasına oturacak bir peygamber yok. Eğer Musa’sı, İsa’sı, Zekeriya’sı biri gelecekse arkasında cemaat olacak ümmet olacak yapacak başka çaresi yok. Bu dinler eşit değil, aynı masanın ayakları değil, bunu Allah göstermek istedi miracta. Bunu niye Mescid-i Aksâ’da yaptı? Çünkü onbinlerce peygamber Kudüs’te peygamberdiler. Ve peygamberlik davası en çok İsrailoğullarının üzerinde yürüdü. Büyük peygamberler İsrailoğullarına geldi. Musa aleyhisselam, İsa aleyhisselam. Onlar yani hem bütün peygamberlerin büyük bölümünün gelmiş olduğu toprak parçası hem de İsrailoğullarının bizim önemli dedikleri bir yerde Allah bu töreni yaptı ki, bütün insanlığın, bütün din mensuplarının ağzı kapansın Ümmet-i Muhammed’in ağzı kıyamete kadar açık kalsın diye. Bunun için Efendimiz aleyhisselam peygamberlerin önüne geçirildi. Dedesi İbrahim’in, babası Âdem’in önüne geçirildi. Kendisinden üç bin sene önce gelmiş olan Musa aleyhisselamın önüne geçirildi. Neden? Çünkü İsrâ, bu gerçeğin peygamberlere ve bütün ümmetlere bildirilmesinin adıdır.


Burada kardeşler Allah’u Teâlâ’nın neden Kudüs’ü miracın istasyonu olarak seçtiğini, hazır peygamberi Kâbe’nin dibinde iken oradan niye onu Kudüs’e götürdüğünü anlamaya çalışıyoruz. Bunu Yahudi ve Siyonist çok iyi anladığı için Kudüs’ten asla feragat etmiyor. Günün birinde “Kudüs’le bizim bir işimiz kalmadı” deyiverseler, bunu teslim etmiş olur. Dinlerinin yanlış, muharref ve dönemi geçmiş bir din olduğu ortaya çıkar. Onlar üç yüz altmış beş gün Kudüs davasından vazgeçmiyorlar. Çünkü bir gün kazârâ Kudüs’ten feragat etseler, bunun anlamını iyi biliyorlar, ama miracı ve israyı sadece bir gece ananlar, Mekke’den oraya gidişin sırrını yakalayamayanlar, orada Filistinliler İsrail’le kavga ediyor zannedenler, bunu basit bir toprak kavgası zannedenler, peygamberlerinin ne sünnetini, ne miracını ne isrâsını, asla anlamamışlardır. Niye Mekke dururken, yüz bin sevaplı yer dururken, onun binde biri değerinde Mescid-i Aksâ’ya peygamberini götürdü? Mekke’den çıkamıyor muydu? Çıkıyordu ama dert peygamberini miraca çıkartmaktan ibaret değil ki, bir şey verilmesi lazım. Bir mesaj bütün insanlığa verilmesi lazımdı. Onu Allah, verdi. Yahudi ve Siyonist bunu çok iyi anladı. Anladılar bunu anladıkları için Kudüs ebedi başkentimizdir diyorlar. Müslümanlar yirmi yedi Recepten başka bir şey bilmediği için Filistinliler kavga ediyor zannediyorlar. 


Hâlbuki peygamberi giderken aleyhi’s-Salâtu ve’s-Selam ne buyurmuştu? “Belki dünyanın her yerinde cihat bir gün bitecek, ama Kudüs eteklerinden cihad bitmeyecek” buyurmuştu. “Benim fırkayı nâciyem hakkı savunanlar Kudüs eteklerinde hep kalacak” buyurdu. Çünkü bütün Müslümanlar şu nimetten bu nimetten dolayı, gaflete düşseler bile Siyonist ve Yahudi hiçbir zaman rahat uyumayacak, tek bir Müslüman yeryüzünde varsa Rasulullah’ın ilk defa kıble olarak kullandığı miracgâh olarak kullandığı yeri Müslümanın unutmayacağını bildiğinden, Yahudi’nin kafası hiçbir zaman tilkisiz kalmayacak. Bu da orada Yahudi’nin elinden Kudüs’ü kurtarma sevdasına düşmüş, Allah’ın en büyük mübarek saydığı yerlerden birisini unutmamış, bir grup Müslümanın var olmasını gerektiriyor. Bütün dünya Müslümanları gaflete erseler bile, bir fırkayı nâciye ümmetin bir avuç yavrusu Kudüs’ü hep muhafaza edecekler, çünkü Kudüs’ten ezan sesinin kesilmesi cemaatle namazın kılınmaması demek, Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellemin yüz yirmi dört bin peygamberin önüne geçiş sürecinin baltalanması demektir. Eğer her gün mirac bunu bize anlatmıyorsa, Evliyâ Çelebi’nin seyahati ile mirac seyahati arasında ne fark var arkadaşlar? Seyahat mi seyahat. Yok, melekleri gördü. Yok, cenneti gördü. Yahu bırak o gördüğü şeyleri sana ne getirdi bu seyahatten ne hediye aldın? Bu çok önemli.


Bu nedenle kardeşler eğer mirac diye bir davamız varsa İsra diye bir ayetten biz iman ediyorsak, bu Kudüs bizim imanımızdır, davamızdır. Bunun için Allahu Teâlâ Kâbe’nin dibinde Kâbe’nin dibindeki peygamberine, “On yedi ay Kudüs’e doğru namaz kılacaksın” dedi. On yedi ay Kudüs’e kadar dönülüp namaz kılındı. Kudüs tam ters istikamettir. Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem Kâbe’ye sırtını dönerek on yedi ay namaz kıldı. Kudüs’e döneceğim diye. Kâbe’nin içinde putlar vardı. Ondan sonra dört sene daha Mekke fethedilinceye kadar yine putlar vardı. Yani putlar var diye Kudüs’e döndü denemez ki, Kudüs’e döndüğü zaman da yine orada putperestler vardı. Hıristiyanlar vardı. Ama Allah peygamberine önce Kudüs’le başlattı namazı. Önce Kudüs’le ve namaz ilk defa emredildiğinde namazın bir ilk emredilişi var. Bu hicretten öncedir. İki sene kadar namaz kıldı Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem. Beş vakit olarak Mekke-iMükerreme’de bulunduğu, hicret öncesi döneminde miracla emredildi. Bir buçuk sene kadar da o şekilde kılındı ama daha önce, yani namaz yaklaşık olarak hicretten beş sene önce vardı, beş vakit standardına beş vakitli ölçüye ancak o şekilde yani miracdan sonra gelmiş oldu.


Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem Kâbe’nin önünde oturuyordu. Sırtını Kâbe’ye verip Kudüs’e doğru namaz kılıyordu arkadaşlar. Medine’ye gittiler bu böyle devam etti. Medine’de de sırtını Kâbe’ye verdiler Mescid-i Aksâ’ya doğru namaz kıldılar. E Kâbe önlerinde duruyordu. Hayır, Mescid-i Aksâ Kâbe olsun diye değil. Günün birinde ümmeti kıyamete kadar namaz tarihini, namazı abdesti konuştukları her yerde Mescid-i Aksâ’da akıllarında kalsın istedi Allahu Teâlâ. Yirmi yedi Recep’te değil. Bütün gün bütün gecelerde Mescid-i Aksa Ümmet-i Muhammed’in kıblegâhıdır kardeşler. Orada Yahudilerle Araplar, Siyonistlerle Filistinliler kavga etmiyor. İsrâ günü yüz yirmi dört bin peygamberin önüne geçen Muhammed aleyhisselamın haysiyeti ile imamet şerefi ile o imameti vermek istemeyen çakalların kavgasıdır bu. Herhangi bir ırkla öbür ırkın kavgası değildir. Bu davayı bu şekilde anlamak zorundayız. Aksi takdirde kardeşler yeryüzünün mirasının Ümmet-i Muhammed’e ait olmasının bir değeri kalmıyor. Ümmet-i Muhammed yeryüzünün mirasına sahiptir. Son dindir. Efendimiz sallahu aleyhi ve sellem peygamberlerin sultanıdır. Ondan sonra peygamber gelmeyecek. Bütün bu gerçekler nereye gizlenecek? Bizim ümmet oluşumuzun sırrı İsrâ’dadır. Mirac’dadır. Allah’u Teâlâ peygamberlerinin hiçbir tanesine ne huzuruna çağırmıştır ne kendisini göstermiştir. Efendimiz sallahu aleyhi ve sellem miracta Allahu Teâlâ’yı gördü kardeşler. Hiçbir peygamberin hiçbir meleğin görmediği bilmediği şeydir bu. Bu büyük şeref gizlenmesin diye yeryüzünde bir şeyle simgelendi. O da Mescid-i Aksâ’dır. Bunun için miracı mevlütlerde işte “Çıktın, geldin, nasıldın oralarda bize hatırladın mı?” diye böyle köy gezisi gibi anlatmak kadar büyük bir saygısızlık hayal edemiyorum. Filan seyahatnameye nasıl benzetiriz biz miracı? Neden bizim üzerimizde bir payı olmasın?


Neden Kâbemiz kadar bugün namaz kıldığımız Kâbemiz kadar dün dönüp Peygamberimizin ve ashabı kiramın ve ilk namaz kılanların namaz kıldığı kıblemizi unutalım. Niye onu Filistinlilere bırakalım? Niye onu Arapların sorunu gibi görelim? Kıblesi olan her Müslümanın sorunu bu. Namazımızın başı var ilk defa böyle kılıyorduk diye aman eden herkesin sorunu bu. Kur’an-ı Kerim’in ikinci cüzünün iki sayfası bunu anlatıyor arkadaşlar. Bu kıblenin daha önce oraya doğru olduğunu Allah Kuran’ında söylüyor. Tarih kitabı takvim yaprakları yazmıyor bunu. Bu büyük hakikat inşallah hepimizin kalbinde kıvılcım olarak kalacak, hepimiz Kudüs’ü bir sevda olarak kıyamete kadar taşıyacağız inşallah. Kudüs asla Filistin sorunu değildir. Asla Arapların sorunu değildir. Ümmet-i Muhammed’in davasıdır. Muhammed aleyhisselamın miracgâhıdır. Muhammed aleyhisselamın seyahatinin başlangıç noktasıdır. Biz peygamber aleyhisselamın ümmeti olarak onun şefaatini bekleyenler olarak, onun dinini ve davasını sürdürme iddiasında olan kimseler olarak, bu hakikatı asla gizleyemeyiz. Peki, şimdi hepimiz Kudüs’le ilgili ne yapmayı kararlaştırsak iyi bir karar vermiş oluruz. Kardeşler yapacağımız en iyi şey bunun dava olduğuna dinimizden bir parça olduğuna inanmaktır. Şu Kudüs’ün Arap sorunu, Mescid-i Aksâ’nın Filistin sorunu olduğu düşüncesini bu batıl, bu cılız, bu zavallı pasivize edilmiş düşünceyi atıversek, üzerimize düşen çok şeyi yapmış sayılırız.


Burada kardeşler Kudüs’le ilgili konuştuğumuz zaman bizim coğrafya olarak da bir takım bilgilerimizin düzgün olması lazım. Yani Kudüs başka şey. Mescid-i Aksâ başka şey. Bugün orada namaz kılınan yer başka şey. Biz Kudüs deyince altın kubbeli bir yer var. Kudüs orası oldu çıktı. Fotoğraflarda o var çünkü. Hayır, Kudüs daha büyük bir yer. Ben bunu size mümkün olduğu kadar izleteyim. Şu fotoğrafta gördüğünüz yer kardeşler, Kudüs şehridir. Milattan iki bin sene önce bu şekilde kurulmuş, şu gördüğünüz mıntıka özellikle bu Kudüs şehrini konuşuyorum. Şu çizdiğim bölge şu surlar hani bizim Edirnekapı Surları gibi olan şu bölge Mescidi Aksa’nın adıdır. Ama şehir, binaları gördüğümüz yer. Kudüs şehri yaklaşık olarak Bayrampaşa kadar bir yer, yani çok büyük bir yer değil. Ama onun içerisinde yüz yirmi iki dönümden ibaret olan Mescidi Aksa var. Mescidi Aksa bu kırmızıçizgiyle çizdiğim yerin adıdır. Burada biraz daha net bir şekilde surlarla çevrilmiş halini görüyoruz. Yani Mescidi Aksa başka şey, Kudüs başka şey, şu biraz sonra ayrıntısını göstereceğimiz o altın kubbeli yer başka şey. Biz Mescidi Aksa dediğimiz zaman bir camiyi kastetmiyoruz. Dikkatinizi çekeceğim Mescidi Haram deyince de Kâbe’yi kastetmiyoruz. Mescidi Haram, Kâbe demek değildir. Kâbe’nin etrafından Tenim Mescidi’ne kadar olan Allah’ın yüz bin sevap verdiği namaz kılınan her yerin adıdır Mescidi Haram. Arazinin ismidir bu. Mescidi Aksa da arazi adıdır. Burada gördüğünüz gibi bu Mescidi Aksa denen yerde sadece yirmi küsur tane kuyu var. Yani cami adı değil bu, bunu özellikle bilmemiz lazım.


Burada bir başka ayrıntı da yine gördüğünüz gibi duvarları böyle Mescidi Aksa’nın görülüyor. Bu bina şu anda mesela namaz kılarken filan televizyonlarda izlediğiniz Emeviler zamanında yapılmış, bunun kıble tarafında, ön tarafında yapılmış büyükçe bir camidir. Esas şimdi namaz kılınan yani Mescidi Aksa’nın içindeki cami gördüğümüz camidir. 1968’de Yahudiler bunu kundaklayarak yaktılar. İçindeki tarihi eserlerin büyük bölümü yandı. Ama cami olarak hala duruyor. Bu onun yüz yani yüz yıl önceki çizilmiş resmi. Bu da Yahudilerin yakarken hem yakıp hem de çektikleri resimlerden aynı şekilde bu o şu anda namaz kılınan yerin Mescidi Aksa’nın içerisinde dört dönüm bu cami. Mescidi Aksa yüz yirmi iki dönüm o arazinin adı. Bu onun içerisindeki dört dönüm kadar olan cami içten namaz kılınan saf tutulan yeri. Bu da onun başka bir ayrıntısı. Bu gördüğünüz yer namaz kılınan Mescidi Aksa olarak namaz kılınan mihrap bu. Şuradaki hutbe okunan minber bu dikdörtgen içerisine aldığım yer, Yahudilerin özellikle yaktığı, bu minberi yakmak için mescidi Aksa’yı yaktılar. Neden? Çünkü Salahaddini Eyyübi Kudüs’ten, Kudüs’ü kurtardığı zaman bu o zaman biraz sonra resmini göreceğimiz minberi Halep’ten tekerlekler üstünde orya getirdi. Nureddin Zengi’nin hatırası olsun diye. Müslümanlar asırlardır bu gördüğünüz şey Halep’ten tekerlekler üzerinde oraya getirilmiş ve aşağı yukarı bin kilometreye yakın bir yoldur. O zamanki şartlarda yürüterek getirmişler onu.


Bu ümmetin kimisi dağlarda gemi yürütmüş kimsi de minberleri ecdadın hatırası olsun diye Kudüs’e yürüterek getirmişler. Şu gördüğünüz sanat harikası eserden söz ediyorum. Buradaki bu daire içerisine aldığımız şey, bu minberi yakmak için 1968’ de her yeri ateşe verdiler. Beton olan kısımlar, taş olan kısımlar yanmadı. Gerisi yandı. Allah’ın laneti üzerlerine olsun. Bu da o yangından kalan ahşaplardan parçalardır. Burada arkadaşlar Mescidi Aksamız bizim bu, bu gördüğümüz yer Mescidi Aksa şimdi. Bu üzerinde altın kubbe, şu altın kubbe olduğu gibi bu Ümmeti Muhammed’in bütün vergilerini altı yıl biriktirerek Abdülmelik bin Mervan zamanında Efendimiz aleyhisselamdan yetmiş sene sonra yaklaşık yetmiş sene sonra bu cami bu şekilde yapıldı. Cami gibi de bizdeki daha çok büyük bir şadırvana benziyor. Şimdi kadın namazgâhı olarak kullanılıyor. Kadınlar cemaate uyduğu zaman burada böyle namazı kılıyorlar. Bu, bu kubbe fotoğrafı, bu kubbe evet Mescidi Aksa değil ama bunun da çok büyük tarihi var. Bunun bu yandan görünüşü, başka bir açıdan görünüşü, bu kubbesi, içinde bu şekilde bu gördüğünüz yer.


Şu ışık yanan yerler şu gördüğünüz şuradaki şu taş, Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin Miraç’a çıkarken üzerine bastığı taştır arkadaşlar. Böyle büyükçe bir kaya bu. İşte etrafında görüyorsunuz. Yani gene bir cami kadar var bu. Böyle geniş bir yer. Bu taşın üzerine Efendimiz aleyhisselam bastı oradan Miraç’a yükseldi. Bununla ilgili bir sürü hurafeler var, o taş işte yere değmeden duruyor da altında mücevher var filan. Bunlar menkıbeler. Miraç, Miraç mücevher Miraç’tır. Sırlar Miraç’ta, sırlar İsra’da. Bu Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin o Miraç’a çıktığı taşın üzerine Abdülmelik bin Mervan zamanında o zamanki ümmetin servetinin altı yıllık birikimiyle altından yapılmış bir yapıdır. Üzerindeki kubbesi filan altındandır. İsrail bütün dünya hürriyetlerinin merkezi olduğu halde hala burada fotoğraf çekilmesine bile izin vermiyor. Bu fotoğrafların en yenisi on yıl önce kaçak çekilmiş fotoğraflardır. Fotoğraf bile çektirmiyor ama hürriyet tam tabi. Yahudi’ye hürriyet var, Müslüman’a fotoğraf bile çektirmiyor. Bu fotoğraf başka yerde kullanılır, Müslümanların duyguları tazelenir diye düşünüyorlar. Adamlar akıllı adamlar.

Bu o kayanın başka bir taraftan görünüşü. Bu da belki yüz eli sene önce tahminen söylüyorum Mescidi Aksa’nın yine o görüyorsunuz, şu gördüğümüz ev biraz önce gördüğümüz Kubbetü’s-Sahra denen yer. Bu da Mescidi Aksa’nın görüyorsunuz düz arazi yüz yirmi iki dönümlük boş arazi şeklinde. Bu da enteresan bir fotoğraf. Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin Miraç’a çıktığı o Kubbetü’s-Sahra’nın bulunduğu yere kar yağmış hali. İnşallah rahmet olur o kar.


Burada arkadaşlar biz tekrar Ümmeti Muhammed’in en büyük davalarından birisi olan Kudüs davasına geri dönebiliriz. Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem Miraç’a çıkmıştır. Bu Miraç ümmetine büyük bir derstir. Büyük bir öğüttür. Bu öğüdü Yahudiler çok iyi anlamışlardır. Miraç Peygamber Efendimizin gezisi değildir. Diğer dinlerin işinin bittiğinin göklerde, yerlerdeki ortak bir törenle tescil edilmiş halidir. Miraç ve İsra bu sırrı bize vermelidir. Aksi takdirde kardeşler, biz kuru törenler yaparak sadece kendimizi aldatmış oluruz. Bundan Peygamber aleyhisselam Efendimiz bir kar etmediği gibi biz de bir kar etmeyiz. Emeğimize yazık, törenlere yazık. O gün yanan kandillere, harcanan elektriklere yazık. Ne zamandan beri bu muhteşem bu sidretü’l müntehada gerçekleşen bu büyük geziyi simit yiyerek kutlar olacağız. Böyle muhteşem bir gezi simitle geçiştirilecek, çocuğa şeker verilir gibi büyüklere de simit verilerek geçiştirilecek bir gezi olamaz. İnşallah biz gerçek Miraç’ı, gerçek İsra’yı yakalayanlardan olacağız ve inşallah bereketiyle de Allah İslam’ımıza, Müslümanlığımıza yeniden bir ruh, yeniden bir canlılık verecektir diye umut ediyoruz inşallah.


Burada kardeşler, önemli bir noktamız da Allahu Teâlâ’nın namazı miraca saklamış olmasıdır. Mesela oruç, mesela hac onlar da İslam’ın beş temelinden biri onlar Miraç’la şereflenmediler. Onları Allahu Teâlâ yeryüzündeyken Peygamber’ine verdi, talimatını veya emrini verdi. Ama namaz özellikle arkadaşlar, namaz dosyası Peygamber aleyhisselamın eline Miraç’ta verildi. Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem Allah ile yüz yüze geldi. Bizim Türkçe deyimimizle söylemek için söylüyorum, yüz yüze geldi. Cebrail aleyhisselamla yüz yüze geldi. Cenneti gezdi, uzaktan cehennemi gördü, Allahu Teâlâ’yı kalp gözüyle gördü. Bütün bu esnada bulduğu huzuru gelip anlatınca sizin de Miraç’ınız namazdır dedi. Bu sırra dönmemiz lazım bizim. Çok stresli misin, çok bunalıyor musun? Namazı nerde kılıyorsun? Niye camiye gitmiyorsun derler insana. Cemaatle kılmadığın için bunalıyorsundur.


Müslümanlar veya Müslüman olmayanlar mucizenin şifresini çözer, onu taklit ederlerse bunun adı mucize olmaz. İsa aleyhisselamın mucizesi ölüleri diriltmekti. Birileri becerip de bir iki sinyal göndererek ölüyü yüz senelik ölüyü diriltiyorsa yandı İsa aleyhisselam, gitti peygamberliği. Çünkü peygamberliğinin belgesi oydu. Günün birinde birleri Kur’an’ı Kerim’in bir benzerini yazabilecek olurlarsa, o da okuyunca gözyaşları akıtıyor, binlerce yüz milyonlarca defa okunduğu halde bıktırmıyorsa ve içindeki hikmetler insanlara huzur veriyorsa gitti Kur’an’ın mucizesi o zaman. Aynı şey İsra için de geçerli, Miraç için de geçerli. Dolayısıyla bizim Müslümanlar olarak iman ettiğimiz bir mucizeyi bazı teknolojik gelişmelerle yorumlamaya kalkamayız. Bu bir hastalık türüdür.


Bir insan ya iman eder ya iman etmez. Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem geri geldi “böyle böyle oldu” dedi, Ebubekir “doğru söylüyorsun” dedi. Müşrikler bahane arıyorlardı. “Hepten uçurdun kafayı sen” dediler, “bu ne ne biçim laf” dediler, “belgen ne” dediler. “Mescidi Aksa’dan ben geri dönerken Burak üzerinde filan köyün adamları kervanla geliyorlardı, filan yerde gördüm Çarşamba günü burada olurlar” dedi. Geldi Çarşamba günü o adamlar. “Siz filan gece neredeydiniz” diye sordular onlara, o inanmayanlar. “Filan gece filan arazideydik” dediler, aynı çıktı. Ee bunu nasıl gördü peygamber? Buna rağmen “sen sihiri baya büyüttün” dediler. Yine iman etmediler. Şimdi arkadaşlar, Miraç’a iman eden veya etmeyen muhakkak olacak. Herkes iman etse zaten peygamberler bu kadar yorulmazdı. Sen kalkıp işte nasıl uçakla filan yere gönderiyorsun işte sinyalle göndermek gibi Allah böyle şeylere ihtiyacı yok Peygamber aleyhisselam Efendimizin.


Kardeşler, Kuran diyor ki: “Bu hainlere merdiven kursak da göklere kadar merdivenle çıksalar” merdivenle göklere kadar çıktılar, her şeyi cenneti, cehennemi, arşı gördüler. İnince ne derler diyor Allahu Tela “müthiş bir sihirdi bu”. Yine iman etmezler. Zannetmeyiniz bir deprem verse Allah bir afet verse herkes iman edecek. Gene mü’minin imanı artacak, kâfir bataklığında daha çok batacak. Biz, Miraç’ımızı, İsra’mızı ve diğer Peygamber aleyhisselam Efendimizden sahih haberlerle bize gelmiş olan mucizelerini başımıza taç ederiz, nesillerimize çocuklarımıza öğretiriz, hikâyelere vesaireye geçmeden öğretiriz. Ondan sonra bunu inandıracağız, inanmayanlara da inandıracağız diye bilgisayar oyununa ihtiyaç hissetmeyiz. İnternetten filan icada ihtiyaç yok. Sen çünkü bir benzerini internetten adam göndersen, çet yapar gibi adamı internetten göndersen “Miraç’ta böyle oldu” desen yine inandıramazsın. Buna uğraşmak zorunda değiliz. Ama bu imanımız sallanmasın diye uğraşmak zorundayız.


Bizden koca Kudüs’ü aldılar da Miraç’ı imanımızı niye alamasınlar ki? İmanımızın koruma altında olması gerektiğini unutmayalım arkadaşlar. Bu hepimizin zihninde kalsın, inşallah Allah’ın izni ve lütfüyle Miraç’a ve İsra’ya yeni bir gözle bakacağız. Yeniden kendimizi bu Miraç’ın heyecanı içerisinde hissedeceğiz. İnşallah Ebubekir gibi “sen doğru söylüyorsun ya Resûlullah” diyeceğiz.


Bununla ilgili son hatırlatmak istediğim gerçek kardeşler: Maalesef Müslümanların arasında hikâyeler ayet ve hadislerden daha çok tesir ediyor. Mesela Miraç’ta Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem gördüğü muhteşem mucizeler, olaylar kendi ağzında sağlam hadislerde haber veriliyor. Buhari’de var, Müslim’de var, diğer hadisi şeriflerde var. Fakat çok ciddi bir şekilde kabarık bir hikaye dosyası da var. Kimi mevlitlerde anlatılır, kimi vaazlarda anlatılır. Şöyle gördü, böyle gördü, uçuyordu, kaçıyordu. Biz prensip olarak Allah’ın kitabında gördüğümüze başımızı teslim ederiz. Peygamber aleyhisselam Efendimiz’in hadisi şeriflerinden ciddi bir şekilde bize ulaşanlara sahih hadis diyoruz bunlara sahih hadislere yüzde yüz iman ederiz, tartışmayız. Onun dışında hikâye kitaplarında tarih kitaplarında yazılan şeyler din değildir arkadaşlar. Çocuk masalı gibi şeyler onlar. Bizi ilgilendirmez. Biz din olarak ayete inanırız, hadise inanırız.


Miraç konusunda maalesef açtı, uçtu, gezdi böyle bir sürü hikâyeler var. Bunlara fazla itibar göstermememiz gerekiyor. Bize filan yerde buna rastladım, filan hadis kitabında, filan ayette derse kabul ederiz. Onun dışındakileri uğraşmayız da yani. Reddetmek zorunda da değiliz, bizim için bağlayıcı olmaz. Allah hepimize bu Miraç’ı mübarek kılsın.


Ve sallallahu ve selleme ala seyyidina Muhammed. Ve ala alihi ve sahbihi ecmaîn. Ve’lhamdülillahi rabbil alemin. El Fatiha.