Mısrı Niyazi Divanından... (Şiir)

e-Posta Yazdır PDF

Ey derde dermân isteyen yetmez mi derd dermân sana,
Ey râhat-ı cân isteyen kurbân olandır cân sana.

Yağma edersin varlığın gider gönlünden darlığın,
Mahveyle sen ağyarlığın yâr olisar mihman sana.

Sermâye bu yolda heman teslim olur buna inan,
Sıdk ile Allâh’a dayan etmez mi gör ihsân sana.

Tevhide tapşur özünü kimseye açma râzını,
Şeyh izine tut yüzünü Şeyhin yeter bürhân sana. 

Yalnız kişi yol alamaz maksûdunu tez bulamaz,
Bekle maârif kapsını yüz göstere irfân sana.

Dünyâ ile ukbâyı ko ûlâ ile uhrâyı ko,

Var ol kuru sevdâyı ko matlab yeter Sübhân sana.

Candan talep kıl yârini ver canı bul didârını
Yok eyle kendi vârını kim var ola cânan sana.

Çürüklerin hep sağ olur zehrin kamû bal yağ olur,
Dağlar yemişli bağ olur cümle cihân bostân sana
 
Kulluğa bel bağlar isen şâm-u seher ağlar isen,
Sular gibi çağlar isen tez bulunur ummân sana.

Niyâzi Yüzün eyle hâk derd ile kıl bağrını çâk,
Kalbin sarâyın eyle pâk şâyet gele Sultân sana.