EY İNSAN!

e-Posta Yazdır PDF

Dünyaya gönül verip, kendini mahkum etme.
O ahiret tarlası, sakın ekmeden gitme.
Burda neyi ekersen orda onu biçersin.
Sen insansın, kendine; yazık oldu dedirtme.

Mademki misafiriz, bu doymazlık nedendir?
Buradaki gafletin, ötedeki derdindir.
Suçu başkalarına atıp kurtulamazsın,
Sakın suçlu arama, asıl suçlu kendindir.

Çöle inen en son Nur, en büyük ikram oldu.
Bu insanlık gerçeği; ancak onunla buldu.
Zulmü baştacı eden bütün firavunlara,
Bükülmeden, yiğitçe dimdik duran O kuldu

O kulu örnek al ki kurtuluşa eresin.
Ey insan! Hitabının rahmetine giresin
Varoluşun sırrını eğer yakaladınsa
Yaratana hamd edip, tüm sevgini veresin.
 
                Mustafa AKCAN