Şiir

e-Posta Yazdır PDF

Mazlumların Feryadı

Mazlum diyarlardan gelmekte, sesim,
Canlar parça parça susuz nefesim,
Acıyla gözyaşı hep oldu dersim,
Bizleri anlayan olacak mı ki?


Ümmet dağılmış bozulmuş birlik,
İçimize düşmüş nifak ikilik,
İlahi mesajda birlik ve dirlik,
Yürekten hisseden olacak mı ki?


Biz ölürken onlar seviniyorlar,
Çocuk öldürmekle övünüyorlar,
Zalimler zalime güveniyorlar
Zulmedenler emin olacak mı ki?


Hani Firavunlar, hani Nemrudlar
Hakka savaş açmış hain tağutlar
Sakın övünmesin zalim despotlar
Onlara rahmeden olacak mı ki?


Bu insanlık nice acılar gördü
Tarih, acıları toprağa gömdü
Yer gök utancından kızıla döndü
Utanmazlar mutlu olacak mı ki?


Hata ve yanlışlar çilemiz oldu
Goncalar açmadan dalında soldu
Sırat-ı Müstakim tek doğru yoldu
Gitmeyene huzur olacak mı ki?


Onlar birleştiler bizse ayrıldık,
Onlar güçlendiler bizse dağıldık,
Onlar çalıştılar bizse âtıldık,
Gafillere yardım olacak mı ki?


Zulme uğrayanın çoğu Müslüman
İşte Çeçenistan ve Afganistan
Filistin, Irak, Doğu Türkistan
Onlar da bağımsız olacak mı ki?


Gözler yaşlı, mahzun eller semada
Çığlıklar ne için duyulmamakta
Zulme dur diyecek yok mu dünyada?
Kınamalar çare olacak mı ki?


Gün gelir bu devran tersine döner
Zalimlerin zulmü mum gibi söner
Mazlumların ahı acısı diner
Gözlerimiz şahit olacak mı ki?


Herkes yaptığından hesap verecek
Mazlumlar cennete elbet girecek
Zalimler; zulmünü ikrar edecek
Azapları hafif olacak mı ki?


Güçsüzleri ezmek acep kâr mı ki?
Gücüne güvenmek iftihar mı ki?
Allah’tan başka galip var mı ki?
Ekabirler âbad olacak mı ki?