Öğüt Verdim Deli Gönül Almadı

e-Posta Yazdır PDF

Aklım fikrim yâr eyledim ben bana

Öğüt verdim deli gönül almadı.

Bir kileciği var, almış eline

Dünyayı içine koydum dolmadı.


Alması farz imiş, sünnettir selam

Hak nurdan yarattı, yaz dedi kalem

Bir çiçek yarattı ol Rabbü’l-Âlem

Onu kokulayan mahrum kalmadı.


Var bir pîre eriş, serseri gezme

Gözet gözün önün, yolundan azma

Değme bir dükkana yükünü çözme

Burda çok bezirgân işi kalmadı.


Gençlik yaza benzer kocalık güze

Yüreğim başlıdır dertlerim taze

Boynun eğ de hizmet eyle üstada

Şeytan benlik ile menzil almadı.


Kul Himmet’in deste gülü elinde

Daima zikreder Hakk’ı dilinde

Bir güzel sevmişim Hakk’ın yolunda

Hayali gönlümden zail olmadı.


Kul Himmet (17. yy.)


Kile: Tahıl ölçmekte kullanılan kap.

Değme bir dükkana yükünü çözme: (Burada) Olur olmaz yere sırrını açıp maneviyatını zayi etme.

Bezirgân: Tüccar.

Üstad: Mürşid, hoca.

Zail olmadı: Yok olmadı, gitmedi.