BÜLBÜL OLDUM GÜLİSTANDA

e-Posta Yazdır PDF

Bülbül oldum gülistanda şakırım

Gül dalında biten gül neme yetmez.

Süleyman’ım kuş dilini okurum

Bana tâlim olanöğretilen dil neme yetmez.


Aşk kitabın açtım okur yazarım

Hakk’a doğru açılmıştır nazarım

Neme gerek dağı taşı gezerim

Şol pîrime giden yol neme yetmez.


Derviş oldum pîr eteğin tutarım

Hakk’a doğru çekilmiştir katarım

Baykuş gibi garib garib öterim

Issız viranede çul neme yetmez.


Şu dünyanın n’olacağı malumdur

Bu ilmin aslına eren âlimdir

Az yaşa çok yaşa sonu ölümdür

Eski hırka ile şal neme yetmez.


Budala’m sırrına kimseler ermez

Tevekkül malını erteye koymaz

Kişi kısmetinden ziyade yemez

Bana kısmet olan mal neme yetmez.


Kul BUDALA (?- 1650)